In memoriam...

Vandaag precies 40 dagen geleden overleed mijn (turkse) schoonmoeder heel plotseling op veel te jonge leeftijd. Ze was net herstellende van een hernia toen haar hart ermee ophield.

Na een zwaar leven vol ups en downs heeft ze nu rust! 

De Dreamteamkinderen noemden haar nene (turks voor oma). Nene was een superoma. De kinderen waren allemaal dol op haar. Nene droeg ze op haar rug en rende de kamer door. Nene speelde griezel door haar kunstgebit uit te doen. Nene had altijd snoepjes voor al haar kleinkinderen. Nene vertelde iedereen vol trots over haar kleinkinderen. De kinderen speelden verstoppertje onder nenes wijde jurk. Nene was een hele lieve oma! 

Nene zorgde goed voor alles en iedereen (vooral voor haar kinderen en kleinkinderen), behalve voor zichzelf. Nene accepteerde mij als eerste niet-turkse in haar gezin! Nene kookte altijd overdadig en met heel veel olie. Nene was supereigenwijs en dat heeft ze haar kinderen nagelaten. :) Nene heeft Godzijdank de mogelijkheid gekregen om op bedevaart te gaan naar Mekka. Ze ging in een rolstoel vanwege de vele pijnen in haar benen en beklom daar een berg! 

Nene was een bijzondere vrouw!

Als niet-turkse heb ik kennis mogen maken met de turkse traditie als het gaat om de rouwperiode. Nene is woensdagochtend in Nederland overleden en vrijdagmiddag in bijzijn van haar man en al haar kinderen in het noordoosten van Turkije begraven. De in de Koran voorgeschreven 24 uur is niet gehaald, maar gezien de afstand was het een supersnelle begrafenis. Duizenden mensen hebben de moeite genomen in Turkije om van heinde en ver door de sneeuw de familie te komen condoleren. Iedereen sprong bij om alle gasten van eten en turkse thee te voorzien. Zoveel saamhorigheid en behulpzaamheid, daar kunnen we hier alleen maar van dromen. 

In Nederland zijn weer honderden mensen gekomen om de familie te condoleren en te bidden voor nene, uit Nederland, Duitsland, Frankrijk. Heel bijzonder om mee te maken. 

Vandaag is de laatste dag van de traditionele rouwperiode van 40 dagen. Maar wat zeggen 40 dagen? Nene zal altijd deel van ons uit blijven maken! Ze heeft ons veel gegeven!

Sportdilemma

Sporten vind ik belangrijk. Voor mezelf, maar ook voor de kinderen. De oudste twee zijn 5 en 6 jaar. Ze zitten dit schooljaar op judo. Als ze er eenmaal zijn, vinden ze het echt leuk! En het is ook leuk. En goed voor ze. Ze bewegen op allerlei verschillende manieren, dus alle spieren komen aan bod en ze leren rekening met elkaar houden en samen spelen door allerlei speloefeningen. Last but not least: ze leren hoe ze kunnen vallen zonder een gat in hun hoofd te krijgen. Vooral voor de oudste aap erg belangrijk. :) Ja, het moge duidelijk zijn: ik heb jaren fanatiek judo gedaan en ben fan van judo.

Maar nu het dilemma: ze willen niet meer naar judo. Snik, snik. Ze willen wat anders. De vraag is wat? Veel sporten beginnen pas met 6 jaar, want ja, wat moet je met een groep kleuters die nauwelijks in het gareel te krijgen is. :) Dus voor Uniek meisje is het erg lastig een uitdagende sport te vinden die ze leuk vindt. Hopelijk lukt het me een kleuterdansgroep te vinden die betaalbaar is en het nivo van kleutergym ontstijgt.

Voor onze Grote welp zijn er nu ineens meer mogelijkheden. Maar hij heeft geen uitgesproken mening over een sport. Hij houdt van dansen. Jazzdance heb ik al geprobeerd. Alleen maar meisjes, dus meneer was met geen stok de zaal in te krijgen. En in de wijde omtrek geen jongensdansgroep te bekennen. Hij houdt van buiten zijn. Hij is een klimaap, maar niet echt een stoere knul. Iemand ideeën?
Ik ga maar weer eens googlen of ik iets leuks voor hem kan vinden. Want ik vind dat kinderen minimaal één sport moeten doen. Of niet?

Lente !

Eindelijk heb ik het gevoel dat de lente, en dus ook heel snel de zomer, begonnen is. Wat was het een heerlijk warm weekend. De kinderen hebben heerlijk in de tuin gespeeld. We hadden een vriendinnetje op bezoek. De 7 kinderen verplaatsten zich steeds van buiten naar binnen naar believen en hebben de hele dag dus heerlijk gespeeld! Wat een genot!

Hopelijk blijft het nu eindelijk buiten-speel-weer...

Zaterdag een indrukwekkende Herbalife training bijgewoond. De belangrijkste boodschap: geloof in jezelf en je eigen resultaat en de rest komt vanzelf. Aangezien ik me nu met 8 weken Herbalife voeding al beter en energieker voel dan ik me in heeeeel lange tijd heb gevoeld, geloof ik er helemaal in. Ook kennis gemaakt met een collega die in Mierlo actief is in een fitclub. Daar gaat Dream Team Papa zeker komende week kijken om inspiratie op te doen voor onze eigen fitclub.

Zaterdag was één en al positieve energie. Zondag de hele dag heerlijk de deuren en ramen open gehad en genoten van de kinderen. Ik kan er weer helemaal tegenaan deze week!

En toen was er mijn blog......

Al een jaar lees ik de meest geweldige blogs. Ze geven me inspiratie en het is gewoon heerlijk leesvoer. En al een jaar is daar die sluimerende wens: een eigen blog. En toen was er mijn blog!!

Mijn blog gaat over de weg naar het realiseren van onze dromen voor ons Dream Team: ons gezin.

We hebben een groot Dream Team, bestaande uit:
Dream Team Mama (ik)
Dream Team Papa
Lichtmeisje (8)
Grote Zoon (7)
Grote Welp (6)
Uniek meisje (5)
Laatste meisje (3)
Minipapa (2)

Lichtmeisje en Grote Zoon komen ons Dream Team elk weekend versterken.

Onze dromen:

- Genieten van onze kinderen en elkaar. Hoe vinden we de tijd en de energie in deze jachtige maatschappij om rustig tijd met elkaar door te brengen en te genieten van elkaar?

- Gezond leven met gezonde voeding en voldoende beweging. Hoe krijgen we zoveel mogelijk natuurlijke producten binnen, hoe krijgen we zo min mogelijk zuiker binnen, hoe krijgen we dagelijks alle vitamines die we nodig hebben binnen, hoe vinden we tijd om voldoende te sporten?

- Ons eigen bedrijf dat voldoende inkomsten biedt om relaxed te kunnen leven. We willen nu investeren in zakelijke mogelijkheden die ons later in staat zullen stellen om te kunnen leven met voldoende inkomsten en voldoende tijd om alles met de kinderen te doen wat we willen.

- Reizen met onze camper, in ieder geval een jaar, misschien langer. Zomer 2014 gaan we weg. Wat willen we zien? Turkije, Scandinavië, China en het Midden Oosten.

- Wonen in Turkije. Dream Team Papa wil terug naar zijn geboorteland. Dream Team Mama wil wel emigreren, maar het klimaat moet beter zijn dan in Nederland en het leven rustiger. Waar o waar in dat grote Turkije gaan we dat vinden?